Goed of slecht. Of een beetje van beide werelden

Aangezien ik de kickbokswereld beter wil leren kennen en begrijpen ga ik de komende periode over dit onderwerp bloggen. Meteen werd mij gevraagd of ik, als ik ging bloggen over kickboksen, vooral niet moest vergeten te praten over de donkere kant van de kickbokswereld en het criminele circuit eromheen.

Het is zeker interessant om hierover te bloggen en hier onderzoek naar te doen. Om zo de problemen binnen de kickbokswereld aan te kaarten. Maar hierbij kan je wel een paar vraagtekens zetten.

Een ding is zeker, kickboksers komen vaker in het criminele circuit terecht dan de gemiddelde golfer of voetballer. Witte boordencriminelen (lees: bankiers) buiten berekening gelaten. Maar is dat nou zo gek? De gemiddelde voetballer of kickbokser komt vaker uit een lagere sociale klasse en daarmee neemt ook de criminaliteit toe. Bovendien is een kickbokser ook nog in te zetten in een beschermende of intimiderende rol in het criminele circuit. Bij Clyde van Dams zijn gym is naar eigen zeggen 70% allochtoon van de duizend die hij er zo getraind heeft, voornamelijk Marokkaans. En die zijn nou eenmaal vaker betrokken bij criminaliteit. Of ze nou kickbokser zijn of niet.

Hypocriet? Bij voetbal mag het wel gewoon

Hoe kan het dat je deze vraag wel krijgt, wanneer je het over kickboksen hebt maar niet als je wilt schrijven over amateurvoetbal? Ga je het dan ook hebben over scheidsrechters die worden geschopt door spelers als ze ‘onterecht’ rood hebben gekregen? En over de eindeloze hoeveelheid partijen die bij de veteranen op zaterdag uit de hand lopen?

Het zou leuk zijn om het, zo nu en dan, te hebben over de mensen die zich wél gedragen en die wel keihard trainen en hun sport beoefenen zoals deze bedoeld is. Dan hebben we altijd Powned nog om even handig op te sommen wie het allemaal vooral niet goed hebben gedaan. Of de mensen die niet hard trainen, maar wel met de beste bedoelingen en de grootste lol. Het is een groep die de sport in een slecht daglicht brengt, maar dat betekent niet dat er een groep is die zich hier van distantieert. Net zoals voetbalfans zich distantiëren van de ‘harde kern’, oftewel hooligans.

Semmy Schilt

Semmy Schilt is een van de twee mannen die maar liefst vier keer de belangrijkste prijs in het kickboksen, de K1 Grand Prix wist te winnen. Hij  omschreef de situatie in een interview met Wouter Kurpershoek voor KRO Brandpunt al eens als volgt. Kickboksen is voor criminelen. In die hoek zitten we nog steeds. Tuurlijk vind ik dat jammer want ik ben gewoon net zo’n sportman als elke andere topsporter die voor Nederland uitkomt en die op handen gedragen wordt. Mijn training is er niet minder om, mijn karakter is er niet minder om, alleen de sport is verkeerd. Dat vind ik een beetje onterecht.

Verder brengt hij een interessante kijk naar buiten want zo stelt hij, als er zoveel criminelen zouden zitten (dichtbij) de ring. Waarom worden die dan niet meteen in een busje geladen? Bovendien zitten deze criminelen ook maar al te graag bij een voetbalwedstrijd te kijken maar dat terzijde.

Willem Holleeder en Cor van Hout op de tribune bij Ajax in 2002. © Leo Vogelzang

 

Ben ik een kickbokser als ik net een paar lesjes heb genomen?

Maar wanneer is een crimineel dan eigenlijk kickbokser? Remy Bonjasky: kickboks legende, maar in Nederland helaas meer bekend van Expeditie Robinson, vaker in interviews aangeeft, is dat criminelen die net hun eerste kickboks les hebben gekregen en de dag erna vermoord worden ook meteen in de krantenkoppen ‘kickbokser’ genoemd worden.

Als ik later vermoord wordt wil ik graag ‘hockeyer’ genoemd worden. Daar ben ik altijd goed in geweest in tegenstelling tot kickboksen, waar ik eerder een klappenmagneet ben. Toch is ‘kickbokser’ pakkender en veel inspraak heb ik op dat moment niet op de kop van ht stuk.

Lekker automatisch, die wapens

Toch maakt het tegenwoordig niet meer uit hoe goed je kan kickboksen aangezien de vetes in de onderwereld vandaag de dag opgelost worden met automatische geweren en niet met vuisten. Zo leerde oud-wereldkampioen Andre Brillenman, de bodyguard van Klaas Bruinsma, dat je nog de beste vechter in de wereld kan zijn maar je tegen een wapen niet op kan. Het verhaal is dat hij in elkaar werd gerost, vervolgens gemarteld en daarna in stukken gezaagd en in een blok beton in de Waal gegooid was.

Stigmatiserend. Zoals zo vaak. 

Gelukkig werd bij de laatste Nederlandse film met een kickbokser in de hoofdrol het beeld weer bevestigd. Hij was naast kickbokser evengoed op het criminele pad en sloeg, net als Badr Hari, door nadat de partij al via knock-out beslist was. In de film won die zijn partij en kreeg hij nog wat extra geld toegeschoven van de louche organisator van het gala.

Of houden we vol dat de sport simpelweg voor criminelen is zonder nuance aan te brengen en naar oplossingen te zoeken? Op zoek naar een gezonde wereld met zo min mogelijk rotte appels. Maar hoeveel goede appels je ook hebt, er zal er altijd wel eentje een beetje rot zijn.

Advertenties