Niet alleen aan kickboksen maar aan vechtsporten in het algemeen wordt weinig gedaan in de media. Terwijl we, met kickboksen vooral, zoveel internationale prijzen pakken. Ik ging met verschillende mensen uit het journalistieke vak in gesprek over wat daarvoor de reden kan zijn. En of dit in de toekomst gaat veranderen.

Volgens chef sport van het NRC, Ward op den Brouw, kan het aan de olympische status liggen die een sport heeft. ‘Karate krijgt deze status misschien weer terug en dat kan voor meer media aandacht zorgen.’

Kleinere sporten komen er natuurlijk sowieso wat bekaaider af. ‘We hebben sowieso maar een beperkt aantal pagina’s dat we kunnen gebruiken voor sport. Zo hebben we nog steeds geen plek kunnen vinden voor een stukje over oud-wereldkampioen judo, Guillaume Elmont, die vorige week met pensioen ging.’ Deze week is de krant namelijk voornamelijk druk met het voetbal (EK-kwalificatie). Ward helpt me aan het feit herinneren  dat dit net iets anders ligt voor de sportkranten van het AD en de Telegraaf, omdat zij meer sportpagina’s hebben.

Brabants trots

Freelance Journalist van Omroep Brabant, Martin Milicevic, legt uit waarom in zijn krant wel wordt bericht over de prestaties van Nederlandse kickboksers. ‘De reden dat Omroep Brabant  – in tegenstelling tot andere media – wel aandacht besteed aan kickboksen heeft twee redenen. Allereerst is er de behoeftekant. We merken dat er in onze provincie aardig wat kickboksfans rondlopen.’

Nederlandse helden uit Brabant

‘Dit zijn wij door dit te monitoren. Berichten (en tv-items) over Rico Verhoeven of Nieky Holzken doen het goed bij ons publiek. Blijkbaar zijn Brabanders trots op hun helden en wij zien dat terug in de cijfers (traffic op site). Omroep Brabant wil haar publiek in deze behoefte dan ook blijven voorzien.’

Hij vervolgt door te zeggen dat het niet vreemd is dat Brabant veel kickboksfans heeft. ‘Bas Rutten, Peter Aerts, Rico Verhoeven, Albert Kraus, Andy Souwer, Ramon Dekkers en Nieky Holzken komen allemaal uit Brabant en hebben wereldfaam gemaakt in hun vechtdiscipline. Hun achterban (lees: fans) bevindt zich dan ook voor een groot deel hier. Dat verklaart denk ik waarom vechtsportberichten het bij ons beter doen dan bij andere regionale omroepen (of media).’

Slecht imago en het ontbreken aan volkshelden

Ward: ‘De sport wordt vaak geassocieerd met criminelen, dat  draagt niet bij aan het imago van de sport.’ Als voorbeeld noemt hij de schietpartij op een kickboks gala een paar jaar geleden, waar veel media-aandacht voor was.  Toch is dat volgens hem niet de reden dat er weinig over kickboksen wordt geschreven.

Wel is het volgens Ward een probleem dat het de vechtsport ontbreekt aan grote helden zoals Mohammed Ali en Ruud Lubbers dat in de jaren 60 en 70 waren.

Deze helden bestaan er niet voor het grote publiek maak ik hieruit op. Want deze helden zijn er wel degelijk alleen deze krijgen niet de aandacht die zij verdienen. Ward: ‘Als je een Nederland vraagt of ze een kickbokser kennen dan moet 95% daar een nee op antwoorden.’

Helaas weten juist heel veel Nederlanders wél een naam te noemen maar dat is de naam van iemand die de sport in een kwaad daglicht heeft gezet, Badr Hari. Volgens Leon Verdonschot, journalist, schrijver, presentator en zelf kickbokser bij Vos Gym bij de recreanten, voldeed Badr Hari paradoxaal genoeg aan een paar criteria voor een goed uithangbord voor de sport. ‘Hij bracht spektakel in de ring, wist op zijn naam grote zalen te vullen, werd door zijn relatie met Estelle Gullit een society-figuur en is nooit bang voor een ongezouten mening. Dús voor media interessant.’ Helaas voor de sport is hij niet bepaald goed omgegaan met zijn voorbeeldfunctie.

Badr veel negatief in het nieuws

‘Tegelijk is het uiteindelijke resultaat van hem voor de sport volgens mij zeer negatief geweest, omdat hij de eerste is waar veel mensen aan denken wanneer ze het over kickboksen hebben, en hij al hun vooroordelen over de sport bevestigde. Dat vinden wij als liefhebbers allemaal belachelijk, want wij kennen ook veel andere vechters en weten ook hoe keihard en serieus die trainen, maar dat is wel hoe het nou eenmaal werkt. Simpel gezegd: elk item over zijn rechtszaak in RLT Boulevard het afgelopen jaar was weer een punt achterstand voor onze sport.’

Verschil tussen kijken en doen

Ward stelt ook dat  dat de sport populair is in Nederland maar dat er verschil zit tussen wat mensen leuk vinden om zelf te doen en wat ze leuk vinden om (op TV) naar te kijken. Leon Verdonschot ziet dit anders: ‘Toen een grote partij van Badr Hari werd uitgezonden op RTL7, was het aantal kijkers rond de  700.000, terwijl het laat op de avond was. Dat duidt dus op een groot potentieel.’

Thom Harinck, een van de ‘founding fathers’ van de kickbokssport in Nederland luchtte zijn hard in een opiniestuk voor sportenstrategie.nl over het gebrek aan erkenning van de sport.

Het ontbreekt ons daarnaast aan een tweede erkenning. In Nederland is kickboksen geen erkende topsport. Onze vechters worden door NOC*NSF niet als A-sporter gezien en financieel niet ondersteund. Voor trainers hetzelfde verhaal.

Erkenning van de sport

De erkenning als topsport blijft uit, omdat men kickboksen maar blijft vereenzelvigen met criminaliteit. Maar je mag onze sport niet pakken, omdat er wel eens een stoute jongen tussen zit. Natuurlijk trekken we een iets hogere risicogroep aan, vaak jongens van de straat. Het is als trainer en leraar onze taak die jongens goed op te voeden, en dat doen we ook. Hoeveel jongens die een balletje trappen misdragen zich wel eens? Daar ga je de sport voetbal toch ook niet op afrekenen? Bij kickboksen gebeurt dat helaas wel.

Ik stond met Peter Aerts in Japan in een stadion voor 65.000 man, een gevecht dat werd uitgezonden in 110 landen. Kom je terug in Nederland, staat er geen letter hierover in de krant’. Deze quote van Harinck symboliseert toch wel de frustratie die heerst binnen de sector.

Kennis over de sport op de redactie en (journalistieke)keuzes maken

‘Op de sportredactie van Omroep Brabant werken ook journalisten die affiniteit hebben met de sport. Zij zijn aardig op de hoogte over wat er speelt in de kickbokswereld. Dat geldt niet voor alle sportredacties’, aldus Milicevic. Toch moet ook Omroep Brabant net als alle andere journalistieke organisaties (steeds vaker) scherpe nieuwskeuzes maken.

Uiteindelijk blijft het, hoe je het ook wendt of keert, voor een krant een kwestie van kiezen. Tot nu toe kiezen kranten ervoor om niet te berichten over (Nederlandse) wereldkampioenen, met een uitzondering daar gelaten. Maar wellicht veranderd dit in de toekomst. Ook nu een grote Nederlands kickbokser, Nieky Holzken, een eigen reality serie krijgt op RTL. Misschien wordt het dan juist wél interessant voor kranten om over de prestaties van kickboksers te berichten. Wie weet.

Onze helden op een voetstuk plaatsen

Wat in ieder geval belangrijk is dat we échte Hollandse helden op een voetstuk gaan plaatsen. En heel Nederland in ieder geval te laten zien dat ze er zijn, en bovendien uitzonderlijk goed presteren. De Nederlandse kikboksers worden nog steeds gezien als de beste op aarde. Ondanks het feit dat het een grote sport is.

Vandaag hoorde ik na mijn hockey wedstrijd al iemand praten over Nieky en zijn show op RTL en dat is belangrijk. Er moet uitvoerig over onze kampioenen worden gesproken om de sport populairder te maken onder het grote publiek. En dan kan er eindelijk wat in de media gemeldt worden over onze helden. En niet alleen bij Omroep Brabant.

Niet op papier. Wel online?

Ook begrijp ik wel dat er in een papieren krant keuzes gemaakt moeten worden voor wat je erin stopt. Maar online zou er toch wel wat (positief)gepubliceerd worden?

Ward sluit niet uit dat het NRC nog een keer over een grote kickbokser gaat schrijven. ‘Dit zal dan waarschijnlijk een persoonlijk verhaal worden, dit kan ook een wereldkampioen zijn.’

Advertenties